S.V. Wassenaar 1931 - Heden
Nadat eerdere pogingen om een sportvereniging in Wassenaar Zuid te vestigen waren mislukt, werd op 1 augustus 1931 een nieuwe poging gedaan, die wel succesvol was. In de garage van de heer Tesselhof vond toen de oprichtingsvergadering van SV Wassenaar plaats. Het eerste bestuur bestond uit L.P. van der Klaauw(voorz),A. de Lijster(secr),H.J.Willems(penn), I.de Boer,J.Besterman,N. Meyer en G. Veerman. Op 25 augustus werd het terrein op Kerkehout met één speelveld, gehuurd van landeigenaar Jochems, officieel geopend door burgemeester Wiegman. Bij de Wassenaarsche Bouwvereniging werden twee bouwketen versierd, die als kantine en kleedkamer konden fungeren. Het was de bedoeling om naast voetbal ook andere sporten te beoefenen, maar daar kwam voorlopig niets van. In het eerste seizoen kwam Wassenaar met 3 elftallen in de competitie uit.
 De velden in het begin en nu. De situatie is in de loop der tijd flink veranderd. Waar vroeger het eerste veld lag, staan nu huizen. Het tweede veld ligt nog ongeveer op dezelfde plaats als vroeger. Het eerste veld ligt daar nu onder. Verder zijn er trainingsvelden, een softbalveld (links onder) en een honkbalveld (rechts onder) bij gekomen.
De brug, die toegang gaf tot het veld en waar de heren Blankespoor en Zonneveld voor de entree-heffing zorgden.
Het eerste elftal, spelend in de 3e klasse moest het eerste seizoen Vredestein 2 nog voor laten gaan, maar werd in het tweede seizoen (33/34) wel kampioen. Een jaar later werd opnieuw de titel veroverd en in 1935 kwam Wassenaar 1 aldus in de hoogste klasse van de HVB terecht, waarin het nog 3 seizoen zou spelen.
 Wassenaar 1 werd in het tweede seizoen kampioen van de 3e klasse van de HVB en promoveerde daardoor naar de 2e klasse. Staand v.l.n.r. twee ballenjongens,Cor Wielders,Willem vd Ham,Leo vd Ham,Henk Donders, Arend Krosse,Adriaan vd Ham,Herman Veerman,Gerard Remmerswaal en nog een ballenjongen. Zittend Bas van Gent,Cor Goor en Piet Kiemel.
 Trots poseert het bestuur bij de opening van de eerste stenen "consumptietent".
De bouwkeet, die als kantine fungeerde werd vervangen door een stenen gebouw, waarin zelfs getraind kon worden. Op 13 maart 1937 kwam het eerste clubblad , “de Brug” , uit, genaamd naar het bruggetje, dat toegang tot het veld gaf. In 1938 werd de HVB-periode afgesloten na een met overmacht behaald kampioenschap, met 17 overwinningen en 1 nederlaag en een doelgemiddelde van 106-19 in een competitie met nog drie eerste elftallen (Petrolea, ESDO en PCK) en zes lagere elftallen (TONEGIDO 2,VDS 2, OB 2(uit Delft), BTC 2, HBS 5 en DHC 5).
 In 1938 promoveerde Wassenaar uit de 1e klasse van de HVB naar de 4e klasse van de KNVB. Staand v.l.n.r. Henk Donders,Hennie Hendriks,Wim Verwoerd,Chris Buytelaar,Piet Remmerswaal en Gerard Buytelaar. Zittend Jan Assendelft,Cor Heemskerk,Bram Houps,Wim van Rhijn en Henk van der Horst.
De successen van Wassenaar 1 in de HVB kregen een nog beter vervolg in de KNVB. In 1939 (4e klasse), 1940(noodcompetitie) en 1941 (4e klasse) eindigde men als eerste. Door het winnen van 4 promotiewedstrijden tegen DHL en Haastrecht werd Wassenaar in 1941 3e klasser.
 Links de eerste overdekte tribune voor 50 personen, die in 1940 in gebruik werd genomen. Rechts de omslag van het clubblad in de oorlogsjaren. Vanwege de papierschaarste in de oorlog werden de leden opgeroepen oude omslagen voor hergebruik in te leveren. In mei 1943 moest zelfs helemaal gestopt worden met het maken van een clubblad.
In het seizoen 1941/1942 werd bij het debuut in de 3e klasse al direct een tweede plaats behaald. In 1942/1943 werd ongeslagen het kampioenschap behaald. In dat seizoen vonden geen promoties en degradaties plaats. In 1943/1944 speelden alle clubs tegen dezelfde tegenstanders als in het seizoen daarvoor. Wassenaar werd nu met één punt achterstand op Westerkwartier tweede. De gewone competitie kreeg een lang vervolg ; eerst twee wedstrijden tussen de kampioenen WK en Wassenaar, beide door Wassenaar gewonnen en toen nog eens 8 wedstrijden voor promotie naar de 2e klasse tegen VFC, Fortuna V, VOC en Laakkwartier. Er werden extra tribunes bij gezet en tegen VFC waren er zelfs 3800 toeschouwers. De krachtsverschillen in de nacompetitie waren minimaal, maar Wassenaar viste met 7 punten (uit 8 wedstrijden, oude telling) net achter het net. In 1944/1945 was er geen competitie vanwege de oorlogsomstandigheden. In september 1944 moest heel Kerkehout in opdracht van de bezetters worden ontruimd. De accomodatie moest onbeheerd worden achtergelaten. Na de bevrijding bleek alles er nog te staan; wel was de kantine beschadigd door een ontplofte V2. Na de bevrijding werd enige tijd onderdak verleend aan Blauw Zwart. Een fusie kwam ter sprake, maar daar is het nooit van gekomen.
Na de oorlog vielen de sportieve prestaties wat tegen, tot 1950/1951. Een uitstekend seizoen met 35 punten uit 22 wedstrijden (oude telling) was toen net niet genoeg voor het kampioenschap, dat naar Gouda ging. Een jaar later was het wel raak. Met een kampioenschap en vier enerverende promotiewedstrijden tegen Blauw Zwart werd de 2e kasse bereikt. De promotie werd gevierd met een groot feest in de Dierentuin in Den Haag, waarvoor niet minder dan 950 kaarten werden verkocht.
 In 1952 promoveerde Wassenaar (kampioen van 3B) naar de 2e klasse (destijds de op één na hoogste klasse) na vier wedstrijden tegen Blauw Zwart (kampioen van 3A). Hier de ploegen bij de beslissende wedstrijd in een uitverkocht VUC-stadion. Supporters, die geen kaartje konden bemachtigen volgden de wedstrijd van het perron van station Laan van Nieuw Oost Indie. Staand v.l.n.r. Piet Oostrum, Rinus Dek, Cees van Wissen, Jan Oostdam, Jaap Remmerswaal, Jaap Prosman, Jan Weezenaar, Piet Remmerswaal, Bram Houps, Rinus Buytelaar, Rudie van Ulft en BZ-keeper D. van Leeuwen. Zittend de Blauw Zwarters T. Wils, C. Heemskerk, C. Noordover, A. Riem, L. van Veen, L. de Kleermaker, N. van Leeuwen, Piet van Rhijn, G. Vogels en A. Knijnenburg.
Het verblijf in de 2e klasse duurde maar één sizoen. Met 14 punten uit 20 wedstrijden eindigde Wassenaar als 11e , vlak onder Gouda, Quick en Leerdam, die zich met 15 punten handhaafden. Maar Wassenaar kwam direct terug. Na een kampioenschap en promotiewedstrijden tegen Excelsior'20 was Wassenaar opnieuw 2e klasser.
 In 1954 promoveerde Wassenaar als kampioen van 3A opnieuw naaar de 2e klasse na promotiewedstrijden tegen Excelsior'20 uit Schiedam, kampioen van 3B. Hier een moment uit de beslissende wedstrijd op een vol Houtrust.
In de tweede klasse (die toen veel sterker bezet was dan tegenwoordig omdat er nog geen hoofdklasse bestond) waren voor Wassenaar geen successen weggelegd. Na een voorlaatste plaats in 1956 en 1958 was in 1959 degradatie naar de 3e klasse onvermijdelijk. Ook in die klasse vielen de resultaten tegen. In 1964 was er weer een degradatie, nu naar de 4e klasse. In 1967 promoveerde Wassenaar voor één seizoen naar de 3e klasse. De successen waren hierna voorbij. In de seizoenen 1968/69 t/m 1982/83, 1985/86 t/m 1988/89, 1991/92 en in de seizoenen 1995/96 t/m 1998/99 kwam Wassenaar in de 4e klasse uit. Daar tussendoor 3 periodes in de HVB.
 Het eerste zondag-elftal in 1977.
 Wassenaar 1, kampioen in de HVB in 1985. Staand v.l.n.r. P. Oostrum(trainer), J. Elligens, R. vd Ploeg, S. Heins, A. van Biezen, R. van Polanen, H. van Leeuwen, G. de Leeuw, E. vd Ploeg en W. Brakel(verzorger). Zittend N. Vrijburg(leider), R. Pannen, B. Vrijburg, L. Piesens, H.Wessel, R. Rijsdam en S. Laarman.
 Wassenaar 1 in 1994.
In 1999 vond weer een degradatie plaats, maar Wassenaar 1 zou niet meer terug keren in de HVB. Lagere elftallen speelden op zondag nog wel even door tot en met het seizoen 2002/03 toen er nog maar één elftal over was. In 2003 kwam er definitief een einde aan het zondagvoetbal.
Zaterdag-afdeling
In 1948 werd gestart met voetbal op zaterdag. Van 1945 tot 1948 speelde PTT nog om de andere week op zaterdag tegen een vergoeding van ƒ 100 huur per jaar. Toen PTT de huur was opgezegd, was er ruimte voor seniorenvoetbal op zaterdag, meestal met 3 of 4 elftallen. De ZM-afdeling had een eigen bestuur en elftalcommissie. Het eerste elftal draaide in de competitie mee zonder opzienbarende prestaties tot het seizoen 1965/1966. Toen werd het kampioen in de hoogste klasse van de HVB in een competitie met gerenommeerde tegenstanders.
Het verblijf in de KNVB duurde maar één seizoen en het 1e zaterdagelftal speelde daarna tot het einde van de HVB in 1996 gedurende 30 seizoenen in de afdeling. Daarna één seizoen in de 5e klasse, twee seizoenen in de res. 6e klasse, twee seizoenen in de 5e klasse, vervolgens 3 seizoenen in de 4e klasse en 3 seizoenen in de 3e klasse. De promoties naar de 4e klasse (in 2001) en 3e klasse (in 2004) werden via de nacompetitie behaald. In 2007 degradeerde het zaterdagteam naar de 4e klasse.
 Het eerste zaterdag-elftal in 1975
 Het eerste (zaterdag)elftal, dat na het opheffen van het eerste zondag-elftal in 1999 het vlaggenschip van de vereniging is.
Zomersporten
Behalve aan voetbal wordt er bij Wassenaar ook honkbal en softbal beoefend. In 1955 werd gestart met een honkbalafdeling met als voorzitter (jarenlang) Jan Tettero. In 1960 werd een echt honkbalveld in gebruik genomen. De honkballers promoveerden in 1972 naar de eerste (de op één na hoogste) klasse, waarin langdurig werd uitgekomen. Uit de gelederen van Wassenaar kwamen drie spelers, die het Nederlands negental haalden , te weten Jerry, Erik en Win Remmerswaal. Win slaagde er zelfs in om als eerste Nederlander in de Amerikaanse Major League uit te komen.
 Het eerste honkbalteam begin zeventiger jaren.
 Win Remmerswaal, in 1979 de eerste Nederlander in de Amerikaanse Major League.
De softbal-afdeling werd in 1966 opgericht, aanvankelijk alleen voor de dames, maar later ook voor de heren. Twintig jaar later kreeg ook deze afdeling de beschikking over een echt speelveld. De dames waren succesvol, want in de jaren 1989, 1990 en 1991 werd in de hoofdklasse (de hoogste klasse) gespeeld. De bekendste speelster uit die tijd was werpster Sonja Pannen, die als werpster van Wassenaar, DSS en Pirates in de hoofdklasse niet minder dan 2102 tegenstandsters met 3 slag naar de kant stuurde en veelvuldig in het Nederlands negental uitkwam.
 Het eerste dames-softbalteam in 1991.
De afdelingen honk- en softbal hebben nog steeds veel teams, maar de sportieve prestaties zijn momenteel wat minder. Het eerste honkbalteam en het eerste dames-softbalteam speelden in 2008 in de derde klasse, respectievelijk in de staart en in de top van de ranglijst. De heren-softballers speelden ook in de 3e klasse, maar eindigden puntloos onderaan.
 De tribune op het hoofdveld en de kantine op sportpark Kerkehout anno 2008.
 Joop van der Ham
We willen de historie van Wassenaar niet afsluiten zonder één man in het zonnetje te zetten en wel Joop van der Ham, die al 75 jaar lid is van SV Wassenaar. Op 21 september 2008 werd Joop hiervoor gehuldigd door bestuurslid Arthur Paulides van de KNVB. In de oorlog speelde Joop in het 1e (zondag)elftal. Hij was zo'n 20 jaar secretaris van de zaterdagafdeling en voetbalde tot omstreeks zijn 60e in een veteranen-elftal op zaterdag. Verder was hij ook nog jarenlang scheidsrechter in de KNVB op zondag en bestuurslid van de Haagse Scheidsrechters Vereniging. Op 30 oktober 1982 ontving Joop de eremedaille in goud, verbonden aan de Orde van Oranje Nassau. Als het even kan bezoekt Joop nog de wedstrijden van het eerste elftal.
Met dank aan de Heer H. Olij, de samensteller van het boek over 75 jaar Wassenaar uit 2006, waaraan een groot deel van bovenstaande informatie is ontleend. (Bron: Haagse Voetbalhistorie)
|
